Heden 3 juni hebben we een flink stuk omgereden ten zuidwesten van Lethbridge. Net als gisteren samen met Nellie & Andy. Via Cardston reden we naar Waterton met het Waterton National Park. Water & sneeuw zoeken hier vanuit de Rockies hun weg naar beneden. We Kwamen binnen via de stijgend en heuvelachtig terrein waar de eerste alpenplanten al bloeiden. Wanneer de natuur hier niet zo achter was geweest dan had alles heel kleurrijk al in bloei gestaan. Het maakte evenwel indruk. Meest lage planten en heel heldere kleuren. We reden door naar de Red Rock Canyon. Daar zijn de rode rotsen door watervallen diep uitgesleten. Klik het even aan voor een indruk. We hebben hier geruime tijd gewandelt, gekeken en gepraat. Na een maaltijd waren we ook nog bij het Cameron Lake. Hier laag de sneeuw nog een meter dik en het ijs dreef nog op het meer. Het zag er nog niet bijster toeristisch uit. Aan de overzijde van het meer ligt een bescheiden gletser die steeds sneeuw houdt. Langs de weg zagen we nog een jonge bruine beer die paardenbloemen aan zijn liefelingskost beschouwde. Op de terugweg reden we langs een grote zwarte beer. Verder zijn hier nogal wat herten en geiten te zien die helemaal niet bang zijn voor mensen. Jan kocht nog een plantengids en dat zal het mogelijk moeten maken om de gefotografeerde platen achteraf van een naam te voorzien.
De terugweg liep via Pincher Creek. Je rijdt dan evenwijdig aan de Rockies naar het noorden. Daarna met HighWay 3 via Fort Macleod weer naar Lethbridge. We aten hier bij de Chinees met geheel andere gerechten dan in Nederland gebruikelijk. We wandelden daarna nog onder de High Level Bridge. Hierover lopen de goederentreinen vanuit Crowsnest naar het oosten. De brug is 5327 feet lang en op het hoogste punt 314 feet hoog. Een heel indrukwekkende constructie die nog steeds functioneert. De treinen dienden onder andere ook om de kolen te vervoeren die in Crowsnest werden gewonnen. Vlak bij de brug ligt nog een ingang van een van de mijnen die onder Lethbridge lag. Er staan nog ruines van de liften waarmee de mijnwerkers in de mijn afdaalde. Voorlopig is dit een afgesloten hoofdstuk.
Vanavond nemen we afscheid van Nellie & Andy Bosma. We hebben bijzonder genoten van hun gastvrijheid. We zullen nog vaak denken aan de ontwapende houding die Andy tegenover iedereen heeft die hij ontmoet. Het leek steeds of hij iedereen kende op alle plaatsen waar we met hem kwamen. Morgen vertrekken we naar Galary naar neef Henry Huisman en zijn vrouw Carolyn. Het is de bedoeling om de lezers verder op de hoogte te houden.
dinsdag 3 juni 2008
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
0 reacties:
Een reactie plaatsen