Naar Banff National Park

Vrijdagmorgen 6 juni was het fris; rond ons vertrek om half tien niet meer dan 11 graden en het was bewolkt. Deze dag maken we een begin aan de tweedaagse tocht door de nationale parken Banff en Jasper. Ze zullen ons twee dagen onderdompelen in een belangrijk en groot aaneengesloten natuurgebied in de Canadese Rocky Mounties. De tocht zal ons een grote variatie laten zien in het landschap. Naar Banff volgden we grotendeels de oude weg. Spoedig gaan we omhoog en daalt de temperatuur tot dicht bij het vriespunt. We passeren het Ghost Lake waarin zich een dam bevindt die gebruikt wordt om elektriciteit op te wekken. Bij Canmore gaan we het park binnen. Nabij de plaats Banff met zeer grote hotels en veel winkels beleven we ons eerste hoogtepunt. Met een gondel bestijgen we tamelijk gemakkelijk en snel Mount Sulphur. Het is ook mogelijk om dat via een slingerend bergpad te doen, maar dan ben je uren onderweg. Vanuit de gondel zien we deze voetgangers op het hoofd. En verder duizenden lange en dunne naaldbomen. Boven gekomen kunnen we via brede houten trappen nog een heel stuk omhoog tot aan een eenzame meteorologische post die hier in 1903 werd ingericht. We zagen hier nog het grauwe broertje van de Vlaamse Gaai. Hij wordt Gray Jay genoemd. Aan zijn schorre geluid kan je hem gemakkelijk herkennen. De uitzichten zijn naar alle kanten indrukwekkend, maar door de lage bewolking incompleet.
De lunch gebruikten we in Chateau Lake Louise. Dat was een belevenis in dit zeer grote en luxe hotel van de Fairmont groep. De gehele entourage leek uit de negentiende eeuw weggelopen te zijn. De bagage werd verplaatst door gedienstige mannen die gekleed waren in knickerbockers en een soort jagershoedje op het hoofd. In een indrukwekkende hal staan grote houten balies voor het ontvangst van de gasten. Verder veel luxe winkels in de brede gangen. De lunch werd begeleid door de muziek van een beroemde harpiste.
Wij zaten bijna aan het einde van de lange eetzaal die aan de achterzijde van het hotel was gelegen. Deze zaal was ingericht met een dubbele opstelling aan beide zijden van een looppad. De ene met een tafel voor twee of drie personen juist bij elke raam. De opstelling aan de andere kant bestond uit een forse lagetafel met plaats voor meer personen. Op enige afstand hadden wij vrij uitzicht op Lake Louise. We keken door een groot raam en daarvoor zaten juist twee oudere dames langdurig te genieten van de aangedragen lekkernijen van een uitgebreide high tea. Het was een vermakelijk karakteristiek plaatje, maar er was nog zoveel meer. Zoals de grote rondgebogen ramen, het meubilair, de lampen, de muurbeschildering en het tapijt op de vloer. Met Henry en Carolyn genoten we van een goede lunch.
Daarna wandelden we nog langs het meer om de omgeving goed in ons op de nemen. Het koude water, de gletsjer aan de overkant en de hoog oprijzende wolken. Bij het vertrek stapten we uit een andere tijd, die hier voorlopig nog niet ten einde loopt.