Naar Lethbridge

Op zaterdagmorgen 31 mei worden we 's ochtends wakker in St. Eugen. Het was fris met een stralende zon. Op aanzienlijke afstand van de vroegere missiepost liggen aan drie zijden de besneeuwde toppen van de Rocky Mountains. Heel indrukwekkend. Als kennelijke herinnering aan de vroegere bestemming stonden er nog enige Indiaanse tipi's. Aan de andere zijde van de weg staat een eenvoudig wit negentiende eeuws kerkje. Omstreeks half tien vertrekken we. We gaan naar het oosten en zullen in een ander landschap komen.We volgen eerst Highway 3 naar het zuidoosten tot Elko en dan weer naar het noorden tot Sparwood. Opnieuw gevarieerde landschappen, rotsen en dalen. We zien nogal wat herten: vier levende en 2 dode. Bij Jaffray zien we een enorme houtfabriek. Ferwie is een skioord. maar dat seizoen is nu echt voorbij. Het ligt in het dal van de Elk River.
We passeren de Crowsnest Pass. De weg loopt op een hoogte en ziet in een breed dal uit over een water en een spoorwegemplacement. In het daarop volgende dorpje nemen we koffie met enige versnaperingen. Het is een gebied met een oude mijnindustrie. De kolen werden met de trein afgevoerd. We zien de resten van fabrieksgebouwen. Even verder op liggen enorme velden met rotsblokken en kleiner steenpuin. Dat zijn de gevolgen van een verschuiving van een aanzienlijke gedeelte van het naastliggende gebergte. Het staat bekend als de Frank Slide en vond plaats in 1903.

Na deze plaatsen vlakt het landschap spoedig af. In dit gebied staan honderden windmolens in rijen opgesteld. Ze zijn in de laatse jaren geplaatst en profiteren van de wind die hier ruimschoots beschikbaar is. Spoedig rijden we door het gebied van de Piikani nation, een van de vele indianenvolken die hier voorheen hun woonplaats vonden. Het gebied toont geheel anders dan dat van de blanke nieuwkomers. Ik kom hier elders nog op terug. Omstreeks 12 uur zijn we in Fort MacLeod waar het historische houten fort is gereconstrueerd. Om 2 uur in de middag komen we aan bij Holiday Inn in Lethbridge. Na een korte verfrissing zoeken we 8th Ave N 2408 op waar Nellie en Andy. Onze Canadese TomTom brengt ons hier snel naartoe. We krijgen een hartelijk welkom en zijn spoedig in levendige gesprekken gewikkeld. Het is er ook levendig, want hun zoon Greg woont met zijn vrouw Marlis en twee kinderen in het basement. En die twee jongens zullen ons van dag tot dag steeds volgen. Voor de maaltijd maken we met ons vieren nog een flinke wandeling in het stadspark. Nellie en ik lopen voorop en lopen ook spoedig uit. Volgens Andy loop in net als een Huisman en dat is ook niet zo vreemd. Verder wordt ik uiteraard weer voor een lookalike van neef Arie gehouden.
We spreken nog lang aan de hand van het door Jan gemaakte fotoboek van de Nederlandse Huismannen. We horen tot bedtijd veel van de omgeving, van de bevolking en de geschiedenis van streek en familie.