Watervallen voor en na Jasper

Op zaterdagmorgen 7 juni werden we wakker in Sunwapta Falls Resort en zagen dat het in de nacht had gesneeuwd. Voor het ontbijt maakten we met Henk en Carolyn een wandeling naar de dichtbij gelegen waterval Fortress Lake Trail. Na het ontbijt gingen we op reis naar Jasper dat nog op 55 km afstand lag. We reden langs de Athabasca River. De temperatuur zakte tot circa twee graden en de regen hield aan. Bij de Atha basca Falls stapten we uit en genoten van wat hier gebeurde. Een oude waterstroom bevond zich hier voorheen onzichtbaar diep in de rotsen. Door de geweldige kracht van het afkomende water barstte de bovenzijde en werd deze Fall zichtbaar. Het gaat er nog steeds wild aan toe. Het water gebruikt een smalle doorgang en loopt uit op een breder water. OP een soort strandje liggen stenen in alle maten. De naaldbomen houden stand in een heel dun laagje aarde op de steenrotsen. De paden voor de bezoekers liggen vol met wortels. Het lijkt op een bord spagetti. Ook in de wanden van het canyon houdt hier en daar een boom stand. Zie ter zijnertijd mijn foto's.
Omstreeks half een zijn we in Jasper, dat veel kleiner is dan Banff. Er ligt een station en enkele malen per dag stoppen hier een goederen- of personentrein die Oost- en West-Canada verbinden. We wandelen er wat rond. Er is anderhalve winkelstraat en hier en daar wat mogelijkheden om te overnachten. Verder nog enige straten met huizen, een school etc. We zien een paar gebouwen sie zijn geinspireerd door de Engelse bouwkunst van rons 1900.
Na de wandeling gaan we op weg naar Edmonton. Dit gebied is rijk aan watervallen. Zie het complete overzicht. Bijzonder is nog het Malign Canyon. Eerst had ik weinig zin om de zoveelste waterval te bekijken, maar het was de moeite waard. Het water stroomt door een zeer samelle en diep ingesleten spleet. De doorstroming wordt bemoeilijkt door een aantal boomstammen die door het water zijn meegevoerd. In de rotswand was een nest met jonge kraaien zichtbaar. Hierna gaat de reis voort in oostelijke richting. We stoppen even in Hinton voor een snelle hap. De regen is gestopt, de zon wordt zichtbaar en de temeratuur gaat omhoog.
In het begin van de avond zijn we in Edmonton. We eten daar een echte Alberta steak. Ik kies voor een kleintje. De tweede zoon van Henry, William Huisman, eet samen met zijn vrouw en een dochter mee. Hij is zichtbaar een echte Huisman: lang, blond en levendige blauwe ogen. Na de gezellige maaltijd vertrekken we naar Calgary en komen laat en voldaan aan. In deze twee dagen hebben we 1126 kilometer afgelegd, veel gezien en gepraat.